Bij vrijwel alle patiënten werkt het enzym mevalonaatkinase nauwelijks. Toch verschilt de ernst van de klachten sterk. Bij beide vormen van de ziekte komen regelmatig koortsperiodes voor, ongeveer elke 4 tot 6 weken. Zo'n koortsperiode duurt 3 tot 5 dagen. Daarbij kunnen ook deze klachten optreden:

• buikpijn, braken en diarree;
• opgezette lymfeklieren;
• een vergrote lever en milt;
• chronische ontstekingen;
• gewrichts- en spierpijn;
• huiduitslag.

Deze koortsaanvallen beginnen meestal al in het eerste levensjaar. Ze kunnen uitgelokt worden door vaccinaties, stress of verkoudheden.

Patiënten met de ernstige vorm (mevalonacidurie) kunnen daarnaast een verstandelijke beperking hebben, coördinatieproblemen, slappe spieren, een groeiachterstand en een afwijkend gevormd gezicht. Kinderen die heel ernstig ziek zijn, overlijden meestal jong.

De vooruitzichten bij het hyper-IgD-syndroom (HIDS) zijn over het algemeen goed. De koorts verdwijnt vanzelf weer. Naarmate de patiënt ouder wordt, komen de klachten minder vaak voor en worden ze minder ernstig.