NKH (Non-ketotische hyperglycinemie)Symptomen
Er zijn twee vormen van non-ketotische hyperglycinemie (NKH): de neonatale vorm en een later beginnende vorm. De neonatale vorm komt het meest voor.
Neonatale vorm
De meeste patiënten worden binnen enkele uren tot dagen na hun geboorte ernstig ziek. Ze kunnen niet (meer) eten of zuigen, worden slap en afwezig, en raken uiteindelijk in coma. Na een korte klachtenvrije periode ontstaan ernstige epileptische aanvallen die nauwelijks met medicijnen te onderdrukken zijn. Vaak is beademing nodig. Soms is er ook een aanlegstoornis van de hersenen. Deze eerste periode is voor veel patiënten dodelijk. Patiënten die het overleven, ontwikkelen zich meestal weinig en worden niet ouder dan een paar jaar. Een opvallend kenmerk: in het laatste trimester van de zwangerschap voelt de moeder vaak de hik van het kind in de baarmoeder. Dat zijn eigenlijk aanvallen van het kind.
Bij een aantal patiënten, die aanvankelijk niet te onderscheiden zijn van de neonatale vorm, worden de verhoogde glycinewaarden weer normaal als de patiënt acht weken oud is. Dit heet transiënte neonatale NKH. Een paar patiënten uit deze groep hadden geen neurologische afwijkingen. De gunstige uitkomst lijkt te danken aan een hoge restactiviteit van het enzym en aan intensieve behandeling in de eerste weken. Hoe deze transiënte vorm precies ontstaat, is niet duidelijk. Met DNA-onderzoek is soms onderscheid te maken tussen deze vorm en de blijvende neonatale vorm.
Later beginnende (atypische) vorm
De eerste klachten beginnen pas na de pasgeboren periode: soms op kinderleeftijd, soms pas op volwassen leeftijd. Patiënten krijgen neurologische klachten. Binnen deze groep zijn er grote verschillen in hoe ernstig de klachten zijn. Meestal is er een verstandelijke beperking en/of ontwikkelingsachterstand, maar die kan mild zijn.