blogsOneindige liefde die blijft groeien

  • 11 mei 2026
  • Miranda Smit

Mijn naam is Miranda Smit, getrouwd met Pascal en moeder van twee prachtige, mooie meiden. Siënna 18 jaar (november 2006) en Angèlina (geboren in april 2011 overleden in maart 2025). Ik haal mijn kracht uit mijn kinderen, hardlopen en midwinterhoornblazen. Bij Angèlina werd in september 2016 de diagnose ILFS-1 gesteld. Een mutatie in het Lars gen. In mei 2012 werd ze acuut onbegrijpelijk ernstig ziek, met zoveel verschillende beelden, dat men nergens grip op kon krijgen. Na de zoektocht van vier jaar kwam dan eindelijk de diagnose. We hebben altijd veel kracht uit de vechtlust en het sterke karakter van Angèlina geput en moeten nu zonder haar verder.

Oneindige liefde die blijft groeien

Boomplantdag van Monument voor een kind, dit jaar op 21 maart 2026, een memorabele datum nu voor ons als gezin. Op 21 maart, de sterfdag van onze geliefde dochter en zusje Angèlina.  Een datum welke blijft vast gegrift in ons geheugen, voor altijd. En dan nu op deze dag mochten wij een mooie boom planten in naam van Angèlina.

Nu, terugdenkend aan de periode februari en maart 2025, een periode waarin ik ook mijn gebruikelijke zaken op de agenda had staan. Zoals het bijwonen van de Boomplantdag, als bestuurslid van VKS, maar ook als moeder met een groot hart voor eenieder die het verlies moest meemaken van hun zo geliefde kind. Maar toen werd deze tijd ingevuld in het ziekenhuis en elke dag de hoop en het vertrouwen hebben dat we samen weer naar huis zouden gaan. En dat gingen we, maar nu totaal anders.

De Boomplantdag maakte het voor ons ‘speciaal’ want het was namelijk ook jouw sterfdag, een dag wederom met een zwarte rand en alweer een jaar geleden. Maar nu werd het een dag ingevuld met de zon, een prachtige dienst en de unieke boom voor jou. Ik mocht een “parents voice” voor jou voordragen, papa en Siënna hebben samen een kaars aangestoken. Want jouw licht zal eeuwig blijven branden in ons hart. Daarna met alle aanwezigen naar de herinneringsdijk, samen stilstaan bij het Monument. Terwijl ik de dijk op liep en keek naar de eerste bomen in mijn gezichtsveld. Een kippenvel-moment van ontroering. Bomen vele jaren terug geplant voor alle kinderen die ons al zijn ontgaan. De liefde van alle ouders is op deze plek zo voelbaar, ik kan alleen maar stil zijn.

Zo hebben wij nu ook een boom voor jou geplant, Angèlina. Siënna zette de boom in de aarde en hield deze vast. Zoals zij ook jou vasthield toen jij op aarde kwam en je altijd heeft begeleid. Papa, Mama en Siënna hebben de jonge boom haar wortels zachtjes toegedekt met de aarde. Toegedekt met een deken van liefde welke je in je gehele leven mocht ontvangen. Nu zijn we ook al weken verder na de Boomplantdag, en ik merk bij mezelf dat het planten van deze boom heel veel waarde heeft gekregen. De boom symboliseert de oneindige liefde die zal blijven groeien. Ik voel me verbonden en in gedachten vraag ik me af hoe de groei intussen gaat van deze prachtige jonge boom.

In een prachtige omgeving staat er een mooie Lindeboom welke haar takken gaat reiken naar de hemel, zo oneindig is onze liefde voor jou.  Zoals op het bordje ook door ons omschreven is, Omnia Vincit Amor of wel Liefde overwint alles. En jouw geliefde teken, het vingerhartje, een Koreaans symbool voor liefde.

De Boomplantdag van Mo(nu)ment voor een Kind  heeft bij mij veel indruk gemaakt, voor mij persoonlijk als moeder met een gebroken hart. Maar ook als ik zie en voel wat dit betekent voor alle ouders die hier inmiddels een boom hebben geplant. Het is van onschatbare waarde. Een bijzonder stuk aandacht binnen VKS voor alle ouders met verlies, want ook dat mogen we niet vergeten. Verlies dat elke dag leeft bij de ouders!