Wat wil de regering nou van mij?


Mijn naam is Tamara Schiedon (1973) en ik heb MPS1 type Scheie. In mijn blog komt alles aan de orde wat ik mee maak in mijn leven. Want als blonde gehandicapte vrouw, alleenstaande moeder (van zoon Senna (2010)), communicatie-adviseur van beroep en ook nog eens Feyenoord fan, is het leven best leuk!


Ik ben het spoor even bijster. Een jaar geleden ben ik voor 100% arbeidsongeschikt verklaard en nu ben ik weer arbeidsgeschikt verklaard!

In mijn blog “Dan ben je zomaar ineens arbeidsongeschikt” heb ik helemaal uit de doeken gedaan wat mijn arbeidsverleden is. Hoeveel uren ik, ondanks de pijn en de achteruitgang van mijn ziekte, heb gewerkt. Dat ik nooit een Wajong of andere uitkering heb aangevraagd. Hebt u vooral geen medelijden met mij, dat heb ik allemaal zelf gedaan.
Toch ben ik drie jaar geleden het WIA traject in gegaan, met argus ogen dat wel. En hoe groot was de verrassing vorig jaar dat het UWV mij op basis van de medische vragenlijst 100% afkeurt en men mij beloont met een uitkering voor twee dagen. Beloont, omdat ik gelukkig nog drie dagen kan en wil werken. Op wilskracht dat dan weer wel.

Geschikt
Na een jaar uitkering voert het UWV een tussentijdse beoordeling uit. En men heeft een berekening gemaakt. Ja ja een technische berekening op basis van mijn verdiende loon bij mijn huidige werkgever. Uitkomst: “Mevrouw Schiedon verdient teveel en op basis daarvan bent u nu 26,20% arbeidsongeschikt. U ontvangt geen uitkering meer per januari 2016”.
Ik snap hem niet meer. Dus eerst laat u mij een vragenlijst invullen, heb ik gesprekken met artsen en arbeidsdeskundigen. Daaruit volgt een totale afkeuring. Ik word geprezen en gewaardeerd dat ik ondanks mijn zeer zeldzame levensbedreigende stofwisselingsziekte toch blijf werken. U houdt mij een worst voor door een aanvullende uitkering te verlenen en vervolgens keurt u mij weer goed? Geen gesprek met een arts, nee u kijkt naar mijn salaris en vind dat ik het allemaal zelf wel kan rooien!

Houd me ten goede hoor, ik heb een hele fijne werkgever die het mogelijk maakt met mijn beperkingen mijn werk uit te voeren. Ik word daar goed voor beloond. Ook daar ben ik erg blij mee. Maar wie heeft dat voor elkaar gekregen dan? Ik! Door gewoon mijn koppie te gebruiken en mijn handjes te laten wapperen. Ik heb een persoonlijke groei doorgemaakt, heb daarvoor opleidingen gevolgd, mijn baas heeft dit mogelijk gemaakt en mij ondersteund en dus ook een passend salaris gegeven. Maar dat kan natuurlijk niet als gehandicapte. Dan is het niet mogelijk te ontwikkelen en goed te verdienen.

Want ik verdien teveel
Maar wat denkt die regering nu? Dat ik het als alleenstaande moeder redt met een salaris voor 3 dagen? Een goed salaris dat dan weer wel. Maar daardoor geeft de regering mij ook geen recht op huursubsidie. Ik krijg zelfs ieder jaar een huurverhoging. Want ik verdien teveel. Ik krijg ook geen zorgtoeslag. Want ik verdien teveel. Ik krijg ook geen kindgebonden budget. Want ik verdien teveel. Zou ik een WMO aanpassing willen hebben? Dan krijg ik een forse eigen bijdrage. Want ik verdien teveel. Sinds dit jaar is ook de alleenstaande ouder korting afgeschaft bij de belasting. Verdien ik nu nog teveel? Nee, ik houd geen pest over, want ik draai overal tegen de hoogste prijs voor op. Mijn salaris blijft gewoon hetzelfde hoor. En denk je dat ik ooit nog ergens zo’n leuke baan met bijpassend salaris ga vinden? Ze zien me aankomen bij een sollicitatiegesprek. Vrouw, Blond, Gehandicapt, 42 jaar, voor drie dagen per week en dan zoveel financiële wensen?

Wat zou goedkoper zijn? Mij die uitkering verlenen of ik ga nooit meer een meter werken en haal alle subsidies binnen die er zijn? Dat doen er al zoveel in dit land en daar voel ik me dan net weer ff te goed voor.

Het gaat u goed meneer de regering!


 


Alle blogs van Tamara Schiedon
Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 18 OUDER WORDEN | Leven met een stofwisselingsziekte aflevering 17 NRG bike | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 15 VKS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 14 PATIENT EMPOWERMENT | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 13 UWV | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 12 BEDANKT!!! | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 11 SPAANS BENAUWD | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 10 VAKANTIEHUIS | Leven met een stofwisselingsziekte, Afl. 9 RELATIES | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 8 LOOPGIPS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 7 OPERATIE | Leven met een stofwisselingsziekte, afl.6 COMPENSATIEGEDRAG | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 5 | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 4 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 3 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 2 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 1 | Tamara Schiedon, meer dan ik alleen! | Wat wil de regering nou van mij? | Soort zoekt soort | De zwakste schakel | Keuzes maken | De woorden van een kind | Mama, ben jij vroeger op school gepest? | Vrouwelijke ‘rokjesdag’ bestaat niet | (Niet) huilen op eerste schooldag | Dan ben je zomaar ineens arbeidsongeschikt | Gelukkig (een) nieuwjaar | Ik ben er nog | Project Renovatie gaat van start!! | Kinderen houden je bezig | Hoe gaat het met je? | Dankbaar | Praten als Brugman – deel 2 | Praten als Brugman – deel 1 | Veertig klinkt heel oud | Op je snuitje gaan | Nieuw jaar nieuwe kansen | Acceptatie, makkelijker gezegd dan gedaan | Déjà vu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.