That’s my real life


Mijn naam is Laura Laella Kers (1994) en ik ben een van de vier kinderen die mijn prachtige ouders hebben. Mijn ouders zijn beide dragers van de stofwisselingsziekte MCADD. Waar mijn broer en zussen nergens last van hebben ben ik ‘de gelukkige’ die deze ziekte wel heeft. Zou ik anders willen? Denk het niet. Het heeft mij gemaakt tot wie ik ben en tot hoe sterk ik ben.


‘Achter de wolken schijnt de zon’ is het bekende gezegde. Nou dan weet ik niet hoe dik mijn bewolking en hoe klein de zon is, maar de afgelopen twee weken lijkt het wel een tornado seizoen. Ze waren slecht. Intens slecht. Heftig. Donker. Vermoeiend. Drama. En nog steeds trouwens.

Dinsdag 11 september
Twee weken geleden kreeg ik gigantische steken in mijn buik. Het was zeven uur en ik was mij aan het klaarmaken. Ik stond in de slaapkamer en wilde teruglopen naar mijn make-up kamer (jaja I got one), maar dat wilde niet. Mijn lichaam kreeg het niet voor elkaar om überhaupt een been op te tillen, laat staan deze vooruit te bewegen. Die dag was het toilet de andere kant van de magneet. Ik zat eraan vast geplakt. Waar ik normaal gesproken moeite mee had, had ik dat die dag ineens niet.

’s Avonds vroeg ik Bas of hij wist waardoor dit zou kunnen komen. ‘Het enige wat ik kan bedenken waar je last van zou kunnen hebben is de Magnum van gisteren’. In een Magnum zit lactose, iets waar ik wel gevoelig voor ben. Dus het moest van de PDS komen. De rest van de week was ik wel moe en had ik last van mijn buik maar hé, wat wil je als een bulldozer zich ineens door je darm heen wurmt.

Magnum obsession
Zaterdagavond in de kroeg was het tijd voor een dessert. Een merkloze Magnum. Weer lactose. Op de zondag heb ik normale koffie gehad bij de buren. Ik ben er namelijk achter dat ik mijn lichaam niet blij maak met cafeïne, dus drink ik cafeïnevrije koffie. En PATS daar begon het drama. De rest van de dag was ik onrustig en misselijk. Maandag wel een halve dag gewerkt maar ’s middags toch thuis op de bank om zoveel mogelijk rust te pakken. De rest van de week wist ik niet waar mijn lichaam was. Weg ineens. Van de een op de andere dag verliet zij mij. In de steek gelaten door jouw bloedeigen lichaam. Huilen.

Afgelopen weekend was het feest alom. Zaterdag had ik een feest van mijn ouders. De hele tuin was versierd en de catering was op en top geregeld, maar ik heb de benen uit mijn lijf gelopen. Ik wist dat ik moe was en voelde dit, maar toch met het stomme koppie en masker ben ik doorgegaan. ’s Avonds was er blijkbaar een ‘mummie verkleedpartij’ die ik in mijn eentje hield. Zo wit en zo moe was ik.

Liefde van vrienden
Zondag was het Bockbierdag met onze Bourgondiërs. Bas ging wel naar de stad, ik niet omdat mijn stomme, achterlijke lichaam mij niet de kracht gaf om mee te gaan. Ik weet niet wat het aan het doen was en is, maar ik kon het niet. Mijn lichaam had er geen zin meer in. Nadat ik Bas had opgehaald, kreeg ik te horen dat iedereen zich afvroeg waar ik was. Zoveel liefde kreeg ik via Bas van de groep. Onwerkelijk. Zo dankbaar voor die mensen in mijn leven. Echt een shout out naar hun! Mensen die realistisch en nuchter genoeg zijn om in te zien dat, als het lichaam niet meer kan, het gewoon niet lukt.

Tijdens het schrijven merk ik ineens dat de zon achter de wolken tevoorschijn komt en de liefde uit mijn hart naar en voor mijn lichaam. Ik schrijf namelijk wel dat ik een stom en achterlijk lichaam heb maar dat heb ik helemaal niet. Ondanks het weinig kunnen sporten vanwege de vermoeidheid en het feit en gevoel dat mijn lichaam mij in de steek laat, houd ik wel intens veel van haar. Ondanks alles ben ik dankbaar dat ik haar heb, ben ik trots op haar hoe zij alles weer bij elkaar probeert te pakken. Ook al gaat het langzaam, zij en ik flikken het wel weer.


Alle blogs van Laura Laella Kers
Throwback | That’s my real life | Work, work, work! | Holyday | Het is en blijft zomer | Er is geen zomer vol feest als… | I’m back! | Rarara wat is het | Verschillende gevoelens | Hip hip hooray!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.