Praten als Brugman – deel 2


Mijn naam is Tamara Schiedon (1973) en ik heb MPS1 type Scheie. In mijn blog komt alles aan de orde wat ik mee maak in mijn leven. Want als blonde gehandicapte vrouw, alleenstaande moeder (van zoon Senna (2010)), communicatie-adviseur van beroep en ook nog eens Feyenoord fan, is het leven best leuk!


Ergens eind 2011 vroeg mijn manager op het werk even plaats te nemen in haar kantoor. Totaal onverwachts vertelde zij mij dat zij een kaart had ontvangen van een woningbouwcoöperatie. Deze woningbouwcoöperatie organiseerde een midzomer actie, waarbij je mensen kon opgeven die je in het zonnetje wilt zetten. Speciale mensen die je wilt helpen of wat dan ook. Toevallig betrof dit de woningbouwcoöperatie waarbij ik mijn huis huur. Mijn manager wist dat en met een aantal collega’s hebben zij mij (stiekem) opgegeven voor deze actie. Zij hebben de coöperatie gevraagd om of een speeltoestel voor kleinere kinderen te installeren of een gesprek met de directie en mij te regelen. Het had een aantal maanden geduurd, maar het laatste verzoek was het geworden en dat vertelde ze mij die middag in haar kantoor. Dat was weer janken natuurlijk!

Net voor de kerst kwam de directeur met zijn collega bij mij thuis op bezoek en hebben ze mijn verhaal aangehoord. Na de kerst zou ik horen wat ze konden regelen. En inderdaad: in januari 2012 kreeg ik een brief waarin stond dat zodra er een woning in mijn complex op de begane grond vrij zou komen, ik als eerste in aanmerking kwam. We waren heel blij met dit nieuws. En de tijd van afwachten was aangebroken, want er ging natuurlijk geen hond verhuizen.

Goed nieuws
Tot afgelopen maart mij het nieuws bereikte dat “zij van nummer 4 ging verhuizen!!”. Ik heb direct de woningbouwcoöperatie gebeld en verteld van DE brief. Nou zo ver waren ze nog niet gekomen, maar ze geloofde me direct en ik mocht gaan kijken. De buurvrouw was inmiddels al met de noorderzon vertrokken dus ik wilde een bezichtiging met de opzichter. 

Direct heb ik contact gezocht met de WMO. Maar ook daar nul op rekest, want ja “U heeft al een keer een aanpassing gekregen. Dat gaan wij niet nog een keer doen. Tot ziens mevrouw Schiedon”. Dat mijn lichamelijke situatie inmiddels veranderd is, is totaal niet relevant. Om mezelf een hoop ergernis en energie te besparen, heb ik ook deze vriendelijke ambtenaar bedankt voor zijn hulp. 

Ik kreeg mijn eerste bezichtiging met de opzichter. Hij vertelde wat ie allemaal ging opknappen aan het huis en al pratende zei hij dat het zomaar mogelijk was dat ik mijn ‘huidige’ huis in oude staat moest laten terugkeren. Dat mijn huis er mooier uit ziet dan dat het ‘zooitje’ wat hij mij liet zien, deed er niet toe. En hij kon daar pas over oordelen wanneer ik had opgezegd. Maar zo werkt het natuurlijk niet meneer de opzichter. Dus belde ik met de baas van de opzichter en heb hem gevraagd of we niet soepeler met de regels om konden gaan. Want ik ga natuurlijk niet het ene huis opknappen en m’n ‘huidige’ huis weer afbreken!! 

Nou met godsgratie ging ie vragen of z’n collega wilde langskomen zonder opzegging. Ook dat lukte me en tijdens de grandtour, met veel getik op tegels en wanden, kon hij mij vertellen dat hij het er erg mooi vond uitzien, maar dat hij het toch nog met zijn baas moest bespreken. Volgens afspraak belde de opzichter mij terug en ook nu weer mocht ik blij zijn dat al mijn veranderingen mogen blijven zitten. Pppppfffff je zou ze toch he. Om mee te doen aan hun spelregels heb ik vervolgens toestemming gevraagd om in het andere huis te mogen verbouwen. Ook die toestemming heb ik gekregen.

Regels regels regels
Inmiddels 1,5 maand verder wilde ik de volgende stap zetten. Ik moest wat formulieren aanleveren. Vooral die van de belasting was belangrijk, want ik verdien toch zeker niet boven de inkomensgrens? Euuuhhh jawel mevrouw de verhuurder. Dat weet uw directeur ook, daarom heb ik een brief gekregen. Oh ja DE brief. Of ik dan een CIZ indicatie heb zodat ze het daar op kunnen zetten. Euuhhh ja die heb ik ook.

De tijd van verbouwen, nieuwe keuken en badkamerspullen kopen, is eindelijk aangebroken!

 


Alle blogs van Tamara Schiedon
Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 18 OUDER WORDEN | Leven met een stofwisselingsziekte aflevering 17 NRG bike | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 15 VKS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 14 PATIENT EMPOWERMENT | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 13 UWV | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 12 BEDANKT!!! | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 11 SPAANS BENAUWD | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 10 VAKANTIEHUIS | Leven met een stofwisselingsziekte, Afl. 9 RELATIES | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 8 LOOPGIPS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 7 OPERATIE | Leven met een stofwisselingsziekte, afl.6 COMPENSATIEGEDRAG | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 5 | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 4 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 3 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 2 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 1 | Tamara Schiedon, meer dan ik alleen! | Wat wil de regering nou van mij? | Soort zoekt soort | De zwakste schakel | Keuzes maken | De woorden van een kind | Mama, ben jij vroeger op school gepest? | Vrouwelijke ‘rokjesdag’ bestaat niet | (Niet) huilen op eerste schooldag | Dan ben je zomaar ineens arbeidsongeschikt | Gelukkig (een) nieuwjaar | Ik ben er nog | Project Renovatie gaat van start!! | Kinderen houden je bezig | Hoe gaat het met je? | Dankbaar | Praten als Brugman – deel 2 | Praten als Brugman – deel 1 | Veertig klinkt heel oud | Op je snuitje gaan | Nieuw jaar nieuwe kansen | Acceptatie, makkelijker gezegd dan gedaan | Déjà vu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.