Praten als Brugman – deel 1


Mijn naam is Tamara Schiedon (1973) en ik heb MPS1 type Scheie. In mijn blog komt alles aan de orde wat ik mee maak in mijn leven. Want als blonde gehandicapte vrouw, alleenstaande moeder (van zoon Senna (2010)), communicatie-adviseur van beroep en ook nog eens Feyenoord fan, is het leven best leuk!


Negen jaar geleden verliet ik ‘eindelijk’ het ouderlijk huis en had ik een grote (huur)maisonnette voor mezelf geregeld. Blij was ik om, met een beetje hulp, toch een redelijk zelfstandig leven te gaan leiden. Ik moest alles nog leren, maar uiteindelijk deed ik zelf mijn was, had ik regelmatig een strijkbout in de hand en kookte ik. Dit laatste was (en is nog steeds) niet m’n hobby, dus dat kwam weinig voor.

Vier maanden hebben we er over gedaan (over het algemeen alleen de weekenden) om met hulp van vrienden en familie mijn huis op te knappen en aan te passen aan mijn situatie. De keukenkastjes kregen laden, de bovenkastjes werden lager gehangen, toiletten werden ingebouwd en direct opgehoogd. En de te kleine badkamer werd groter gemaakt door de naastliggende inpandige berging er bij te betrekken. Een ‘heel klein beetje’ aanpassingen zijn destijds vergoed door de sociale dienst (nu is dat de WMO). 

Nooooooit meer
Ik zeg een ‘heel klein beetje’ doordat ik pas een aanvraag voor aanpassingen kon invullen via een formulier op het moment dat ik de sleutel kreeg. Na het opsturen van het formulier kon je na 6 weken een reactie verwachten; en inderdaad, ik kreeg bezoek van een ambtenaar! Deze ambtenaar wilde niet meer meewerken aan het aanpassen van de badkamer, want daar waren we inmiddels al aan begonnen. Dat je nog kon zien waar de originele muren hadden gestaan, mocht niet baten. Het meebetalen aan het vergroten van de badkamer en het aanbrengen van een verhoogd toilet vielen direct af.

De ambtenaar wilde wel meewerken aan het verhogen van het toilet beneden. Ik kreeg ook twee extra keukenkastjes, omdat in de bestaande kastjes laden werden gemaakt. Fijn dat je toch nog iets vergoed kreeg, zul je zeggen! Dat is het ook, alleen de manier waarop het allemaal gaat en de energie die het je kost, is weer te triest voor woorden. Je krijgt het gevoel dat je staat te bedelen voor iets waar je recht op hebt. Mijn laatste gesprek met de sociale dienst over al die aanpassingen is dus ook in tranen geëindigd en ik heb de ‘vriendelijke’ ambtenaar bedankt voor de ‘fijne’ samenwerking. Daarbij heb ik de hoop uitgesproken ooit een rijke vent te trouwen zodat ik nooit meer met die organisatie te maken hoefde te hebben.

Waar is dat feestje?
De jaren daarna heb ik heel hard mijn best gedaan om te genieten van het leven en ondertussen die rijke vent te vinden, maar dat laatste is tot op heden niet gelukt. De woning beviel perfect, ondanks dat zij zich op de eerste verdieping bevindt en er geen lift in het complex aanwezig is.

Totdat ik zwanger werd van mijn voormalige vriend en de trap naar buiten best wel lastig werd met een baby op de arm. Op de site van de VKS staat een filmpje van mij en Senna uit augustus 2010. Daarop is te zien dat het mij toch lukte dat kleine ventje naar beneden te dragen. Maar hoe ouder en groter hij werd hoe zwaarder dat voor mij werd. Een andere woning op de begane grond (in hetzelfde complex) was de wens. Helaas was mijn woning inmiddels door gewijzigde wetten vanuit Brussel veranderd in een sociale huurwoning en zou ik met mijn salaris nooit meer in aanmerking komen voor een dergelijke woning. Met mijn ziekte is het ook niet mogelijk een hypotheek rond te krijgen voor een koopwoning. Zeker niet in deze crisistijd. 

Uit heel onverwachte hoed kwam daar een oplossing voor. Dit kunnen jullie volgende maand lezen in mijn blog Praten als Brugman – deel 2. Tot dan! 

 


Alle blogs van Tamara Schiedon
Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 18 OUDER WORDEN | Leven met een stofwisselingsziekte aflevering 17 NRG bike | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 15 VKS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 14 PATIENT EMPOWERMENT | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 13 UWV | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 12 BEDANKT!!! | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 11 SPAANS BENAUWD | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 10 VAKANTIEHUIS | Leven met een stofwisselingsziekte, Afl. 9 RELATIES | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 8 LOOPGIPS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 7 OPERATIE | Leven met een stofwisselingsziekte, afl.6 COMPENSATIEGEDRAG | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 5 | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 4 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 3 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 2 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 1 | Tamara Schiedon, meer dan ik alleen! | Wat wil de regering nou van mij? | Soort zoekt soort | De zwakste schakel | Keuzes maken | De woorden van een kind | Mama, ben jij vroeger op school gepest? | Vrouwelijke ‘rokjesdag’ bestaat niet | (Niet) huilen op eerste schooldag | Dan ben je zomaar ineens arbeidsongeschikt | Gelukkig (een) nieuwjaar | Ik ben er nog | Project Renovatie gaat van start!! | Kinderen houden je bezig | Hoe gaat het met je? | Dankbaar | Praten als Brugman – deel 2 | Praten als Brugman – deel 1 | Veertig klinkt heel oud | Op je snuitje gaan | Nieuw jaar nieuwe kansen | Acceptatie, makkelijker gezegd dan gedaan | Déjà vu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.