Mas maakt vrienden


Mijn naam is Sanne Verkerk (1985) en samen met Mathijs heb ik een geweldige zoon, Mas (2011). Toen hij drie maanden oud was, kreeg hij de diagnose a-typische Non Ketotische Hyperglycinemie. Hij heeft hierdoor hersenschade en is gehandicapt. Ik heb mijn baan opgezegd om voor hem te zorgen. Ondanks dat we veel zorgen hebben om Mas en het leven rondom een stofwisselingsziekte zwaar is, genieten we enorm.


‘Goedemorgen Mas!’ Een wildvreemde vrouw zwaait uitbundig naar onze zoon. Mas roept ‘Ha!’ terug en bonkt van enthousiasme op en neer in zijn rolstoel. De vrouw stapt op haar fiets en rijdt lachend weg.
‘Zie je die mevrouw vaker?’, vraag ik. Mas kijkt me stralend aan.

We rijden de supermarkt in en de beveiliger zegt: ‘Ha jongen, ben je er weer? Je zat er vanmorgen niet he?’
Mas kraait weer van plezier.
‘Jullie kennen elkaar?’ vraag ik.
‘Ja,’ zegt de man, ‘ik rij iedere ochtend naar mijn werk en vaak zit hij dan langs de weg auto’s te kijken. Dan toeter ik altijd even naar ’t jochie.’
Eén van de vaste zorgverleners van Mas heeft een andere baan gekregen. Omdat we nog geen nieuwe begeleider hebben gevonden zorg ik 1 tot 2 dagen extra in de week weer zelf voor hem. En dus heb ik de activiteiten van de dag wat naar mijn hand gezet en het auto’s kijken geskipt. Ik vind het zelf nogal saai om naar langszoevende auto’s te kijken, maar ik voel me nu toch schuldig. Er is iemand die elke ochtend naar mijn zoon uitkijkt!

In de supermarkt is het rustig. Mas helpt me met koekjes in het mandje doen en slaat af en toe iemand op zijn kont als wijze van begroeting. Hoewel vrijwel iedereen een gilletje slaakt en zich fel omdraait moeten ze allemaal lachen als ze Mas zien.
‘Het is wat vrijpostig, maar Mas zegt gedag,’ verduidelijk ik dan. Lang leve de rolstoel. Zonder zie je misschien niet direct iets aan Mas en die rolstoel roept toch meteen iets van vertedering (of medelijden?) op.

Als ik de spullen op de band leg, mag Mas het brood voor de eendjes op de band leggen. Hij klapt als het gelukt is. Dan mag hij 1 banaan neerleggen. Terwijl hij aan het ploeteren is groet de caissière hem. Hij kijkt haar aan en gooit in 1 rechte lijn de banaan naar haar hoofd.
‘Ha!’ roept Mas.
De caissière moet erg lachen.

Buiten lopen we naar de eendjes. Nog altijd opzoek naar de witte mama-eend. We vinden haar in een grote sloot en Mas gooit driftig het ene naar het andere stuk brood in het water. In de verte komt een vrouw joelend en zwaaiend op ons af rennen. 2 chihuahua’s voor haar uit trippelend.
‘Mas, je bent er weer! Hoe is het met mijn vriend?’ Ze aait Mas over zijn bol en hij krijgt 1 van de beestjes op zijn schoot gezet. Mas aait het hondje wat ruw en ik probeer hem zachter te laten aaien.
‘Ach, dat doen we altijd. Hè Mas?’ zegt ze.
Mas roept ‘ja’ en duwt dan de hond weg.
‘Kijk, nu is het klaar,’ zegt ze terwijl ze haar hond op de grond zet. ‘Dus jij bent de nieuwe?’
‘De nieuwe?’ vraag ik.
‘Ja, Mas zijn oppas of hoe zeg je dat?’
Ik begin te lachen. ‘Ik ben zijn moeder!’
‘Oh meid, wat leuk je te ontmoeten.’ Ze pakt me beet. ‘Je hebt een geweldige zoon! In de buurt hebben we het over hem en kijken we naar hem uit. Ik vind het zo’n heerlijk kind. En als hij dan een tijdje niet komt, zijn we altijd een beetje ongerust.’
We kletsen nog wat en dan vertrekken Mas en ik richting huis.

Met een brok in mijn keel duw ik de rolstoel verder. Wat een liefde voelde ik deze ochtend. Mas zorgt ervoor dat mensen even blij worden. Wat een mooie taak is dat. En op zijn manier heeft hij een eigen sociaal netwerk.

Een paar dagen later staan we bij de auto’s te kijken. Buslijn 28 komt eraan aan en de chauffeur steekt zijn hand naar ons op en toetert. De bus zit tjokvol mensen. En dan draait een groot deel van de mensen zich om naar Mas en ze zwaaien. Ik zwaai terug en zou willen dat ik ze toe kon roepen hoe waardevol dit voor me is.

Mas maakt de wereld een stukje mooier.


Alle blogs van Sanne Verkerk
Mas heeft eindelijk rust | Neerwaartse spiraal | De wereld van Mas | Ik doe het liefst of het er niet is | Liefde doet pijn | Mas maakt vrienden | Ik ben er weer | Stil verdriet  | Gelukt | Gebaren | Telefoon | Krassen | Lieve Mas, | Rood gelakt | Uitknop defect | Eend | Back to basic | Waar ga je heen? | Wondermiddel | Koorts buiten de deur | Flexibele dromen | Of hij worst lust?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.