Holyday


Mijn naam is Laura Laella Kers (1994) en ik ben een van de vier kinderen die mijn prachtige ouders hebben. Mijn ouders zijn beide dragers van de stofwisselingsziekte MCADD. Waar mijn broer en zussen nergens last van hebben ben ik ‘de gelukkige’ die deze ziekte wel heeft. Zou ik anders willen? Denk het niet. Het heeft mij gemaakt tot wie ik ben en tot hoe sterk ik ben.


‘Vakantie: jaarlijks toegekende vrije tijd voor werkenden, reis naar en verblijf elders voor zijn plezier,’ aldus de Van Dale. Ik verzeker, die toegekende vrije tijd, reis en verblijf elders hebben wij goed van genoten! Ofwel onze: Holyday.

Dit jaar waren de bestemmingen: Hamburg, Rugen en Stolpen. Het was veel in acht dagen en dat heb ik wel een beetje gemerkt, maar de zo’n 3000 km die wij gereden hebben was het zeker waard.

Food vakantiestress
Zodra de vakantie begint raak ik altijd een soort van gestrest. Bang dat mijn suikers spontaan dalen en dat ik op dat moment niet het ‘juiste eten’ mee heb, laat staan of ik dan wel wat mee heb. 99% van de tijd heb ik altijd een koekje mee, maar toch het idee: wat als? Aangezien ik alleen maar stroopwafels wil als mijn suikers dalen. Dan zou je kunnen vragen: waarom neem je dan geen stroopwafels mee? Nou omdat die verpakking zo groot is, dus onhandig, en ze zitten ook nog eens bomvol met suikers die ik niet recht kan breien in mijn koppie. En een havermout koekje bevalt voldoende vezels en energie en eet ik ook zonder dat mijn suikers dalen.

Op net andere tijden eten als wat het lichaam gewend is (om het dan nog maar niet te hebben over wat er gegeten gaat worden) is ook zo’n puntje. Thüringen worst, schnitzel met een aangemaakt sausje bestaande uit vet of iets dergelijks, tja ik kan er van genieten, maar één keer per vakantie. Alhoewel, als ik mosterd bij vette gerechten doe, zoals Thüringen worst of kroket, heb ik minder klachten. Mosterd zorgt namelijk voor een snellere vetverbranding. Mijn lichaam doet dat helaas niet of slecht, maar ik heb wel minder klachten. Tip dus! =)

Lopen
Tussen het ‘gestress’ door was het volop genieten! Veel gelachen, gezien en gelopen. Gebrek aan beweging was er niet. Maar toch blijf ik de soort van spierpijn ‘met een beton blok aan mijn been gevoel’ houden. Aan de kilometers ligt het in ieder geval niet. 15 km? Easy! Maar dat gevoel. De acceptatie is er maar de nieuwsgierigheid naar waar het toch vandaag komt is er mega.

Een aantal jaar geleden is hier onderzoek naar geweest, met hulp van o.a. kinderarts P. Smit, en yes ik was weer eens het ‘proefkonijn’. Ik vind het zo tof om mee te werken aan onderzoeken! Dus mocht een arts dit lezen: als jullie nog mensen zoeken I AM IN! Helaas is uit dat onderzoek geen resultaat gekomen. Toch is die pijn er ook niet altijd. Het komt en gaat met periodes.

Tijdens onze vakantie had ik er gelukkig vrijwel geen last van. Wel van het eten. Gelukkig heb ik qua vet eten het erg goed weten te managen, maar helaas te veel gluten en normale koffie. De PDS kwam daardoor om de hoek zetten en ik merkte direct dat mijn hele lichaam naar huis wilde. Alleen mijn geest niet =) .

Op vakantie gaan is intens genieten, maar de welbekende drie R’s zijn ook wel erg prettig. Helemaal als er zo’n snoesje je op staat te wachten.


Alle blogs van Laura Laella Kers
Throwback | That’s my real life | Work, work, work! | Holyday | Het is en blijft zomer | Er is geen zomer vol feest als… | I’m back! | Rarara wat is het | Verschillende gevoelens | Hip hip hooray!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.