Het is en blijft zomer


Mijn naam is Laura Laella Kers (1994) en ik ben een van de vier kinderen die mijn prachtige ouders hebben. Mijn ouders zijn beide dragers van de stofwisselingsziekte MCADD. Waar mijn broer en zussen nergens last van hebben ben ik ‘de gelukkige’ die deze ziekte wel heeft. Zou ik anders willen? Denk het niet. Het heeft mij gemaakt tot wie ik ben en tot hoe sterk ik ben.


Mensen, mensen, mensen wat een prachtig weer. Volop genieten dit! Okay, de avonden dan, want er moet gewoon gewerkt worden. Vier dagen van de week zit ik op kantoor en de overige drie lig ik zoveel mogelijk in de zon. Gelukkig begint onze vakantie next week en wauw wat ben ik daar aan toe! Zo intens moe is mijn lichaam. Onvoorstelbaar.

Echo-uitslag
Het warme weer helpt ook niet echt mee. Minder eten, energie level lager; which results into being more tired. Vorige week heb ik de uitslag van de echo gekregen. Uitslag: PDS. Oftewel: Prikkelbare Darm Syndroom. Klaboem! Daar komt die extra vermoeidheid dus vandaan. Gelukkig heb ik capsules die helpen en ben ikzelf begonnen met het FODMAP dieet. Gelukkig heb ik aardige kennis van eten (al zeg ik het zelf) wat het niet extreem lastig maakt. Ook ken ik mijn lichaam serieus door en door en weet ik wat ik wel en niet kan eten en doen. Als de klachten spontaan opkomen, ga ik na wat ik gegeten heb om te bedenken waardoor de pijn ontstaat.

Voordat ik wist dat de pijn van het PDS kwam, had ik intense pijn waardoor ik minder begon te eten. Ik begon mij dik te voelen, omdat ik te weinig vezels binnen kreeg en dus een opgezette buik. Hier begon de circulatie weer opnieuw.

Cakes of abs
Vorige week schreef ik dat ik in Engeland mijn doel bereikt had en uber strak in mijn vel zat. Helaas ging dit wel gepaard met anorexia klachten. Kokhalzen van het pak met koekjes op het aanrecht. Er ontstond een circulatie van: calorieën tellen, suikers vermijden en alles eraan doen om niet aan te komen. Onze traditie was om op de zaterdag/zondagmiddag in de stad een koffie te halen met een stuk cake. Vaak koos ik mijn favorite The Carrot cake of een met zo min mogelijk suikers. Het was dus of het ene uiterste of het andere. Gelukkig had mijn hostdad Andy dit aardig door en kreeg ik net dat beetje meer avondeten op mijn bord, omdat hij wist dat ik te polite was deze niet leeg te eten. Op een gegeven moment woog ik met mijn 1,77 nog maar 58 kilo waarvan 6 kilo vet. Bas en ik zijn in die tijd naar het strand geweest toen er een goede wind stond. Na een eindje gelopen te hebben en weggewaaid te zijn, was ik te moe om verder te lopen. Puur vanwege het ondergewicht. Als Bas een hand op mijn heup legde deed dat pijn. Gelukkig helpt hij mij enorm als ik een terugval heb met de gevoelens dat ik te dik ben.

Realiteit
Gelukkig had mijn MCADD er niet extreem veel onder te leiden toen ik in Engeland woonde en waar de anorexia klachten begonnen. Nu met het PDS erbij merk ik dat ik op een nog andere manier naar mijn voeding moet kijken, wat die circulatie op zich goed onderdrukt. Weggaan met vrienden vind ik soms lastig, omdat zij niet zo extreem op voeding letten als ik doe en dus eten wat zij willen en kunnen eten. Elke keer blijft die circulatie in mijn hoofd zich herhalen.

Ik dwing mezelf dat ene stokbroodje met kruidenboter door te slikken. Het schouderklopje en de trotsheid die mij overweldigen is het stokbroodje wel waard.


Alle blogs van Laura Laella Kers
Het is en blijft zomer | Er is geen zomer vol feest als… | I’m back! | Rarara wat is het | Verschillende gevoelens | Hip hip hooray!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.