Onze grote meid gaat naar school


Mijn naam is Mariska Geven. Ik ben getrouwd met Remco en we zijn de trotse ouders van Door (2012). Uit de hielprik kwam naar voren dat Door de stofwisselingsziekte MCADD heeft. Maar we laten ons hier niet door uit het veld slaan en staan positief in het leven. Wie ophoudt met beter worden, stopt met goed zijn!


Eind augustus is het dan zo ver. Onze grote meid gaat naar de basisschool. Ze is er zelf ontzettend aan toe. Ze ziet al de kindjes in haar groep op het kinderdagverblijf vertrekken. Ze heeft er zin in om elke dag in de kring te mogen zitten. En elke dag te spelen.

Maar wat is het voor ons als ouder spannend. Ik kon me eerder niet zo goed indenken wat je ervaart als ouder wanneer je kind naar school gaat. Nou op dit moment kan ik de ervaring toevoegen aan mijn lijstje. Loslaten van je kind, niet meer weten wat ze precies aan het doen is. Gaat ons wereld wantrouwend meisje het leuk vinden? Gaat ze haar draai vinden in een groep? Krijgt ze vriendjes en vriendinnetjes?

En dan wellicht als heetste hangijzer: Hoe gaan we om met de MCADD en school? Hoe informeer je school zo dat ze alert zijn, maar dat Door geen buitenbeentje gaat worden. Als ouders wil je natuurlijk niet overdrijven, maar de ernst van de ziekte moet wel duidelijk zijn. Op het kinderdagverblijf zijn er de afgelopen 3 jaar een aantal situaties geweest waar we als ouder niet gelukkig mee waren. Dus dat willen we niet. Het belangrijkste is, denk ik, dat we vertrouwen krijgen.

Gelukkig hebben we in ons netwerk inmiddels een aantal ouders met MCADD kinderen en een lerares die we om advies konden vragen. Waar moesten we opletten en wat konden we als ouders doen. De meest waardevolle tip was voor ons om het niet te gaan bagatelliseren. Dit heeft erin geresulteerd dat we een boekje gemaakt hebben voor de juffen. Met daarin een duidelijke uitleg over MCADD, wat situatie voorbeelden, alle belangrijke telefoonnummers en een A4-tje met een foto van Door. Wellicht kunnen ze die ophangen in de lerarenkamer, zodat elke leraar haar koppie herkent als er iets gebeurt. Morgen hebben we een kennismaking met de juffen dan zullen we ook aanbieden om een presentatie te geven in een teamoverleg, als daar behoefte aan is.

De voorbereidingen zijn getroffen, meer kunnen we denk ik niet doen. Behalve vertrouwen hebben. Vertrouwen in de juffen en vertrouwen in ons kleine grote dame!


Alle blogs van Mariska Geven
Als spanning je het eten belemmert…. | MCADD moeders | Onze grote meid gaat naar school | Een gezond kind | Waterpokken | De geboorte van ons tweede wonder | Wel of geen pre-natale screening deel 2 | Ziekenhuisopname 7 | Wel of geen prenatale screening… | Themadag MCADD | Je ziet er niets meer van he… | Amandelen | De ‘PMer’ | Wie ophoudt met beter worden… | Een positieve uitslag op de hielprik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.