Een gezond kind


Mijn naam is Mariska Geven. Ik ben getrouwd met Remco en we zijn de trotse ouders van Door (2012). Uit de hielprik kwam naar voren dat Door de stofwisselingsziekte MCADD heeft. Maar we laten ons hier niet door uit het veld slaan en staan positief in het leven. Wie ophoudt met beter worden, stopt met goed zijn!


Wat was, en is, de opluchting groot dat onze tweede dochter geen MCADD heeft. Een gezond kind! Juist daarom waren de afgelopen maanden best bizar. De zorgen die wij om Door hadden en hebben worden ons bespaard. Maar die nieuwe kleine dacht en denkt volgens mij dat ze ook zorgen en aandacht verdiend. En terecht uiteraard!

Het werd echt een nieuwe leerschool voor ons. Als ouders zijnde moesten wij afleren om krampachtig in een 4 uurs patroon te leven. Zelfs in de kraamweek wilde ik alles op de klok doen. Het duurde even voor de kraamverzorgster door had waarom ik zoveel spanning en stress liet zien. Ik kon het niet loslaten dat Marie zelf mocht bepalen wanneer ze ging eten. Maar gelukkig ontdekte ze waar mijn stress vandaan kwam en konden we er goed over praten en kon ik het ietsiepietsie los laten.

Ook wanneer Marie koorts heeft en ziek is vind ik het nog erg spannend hoe te handelen. Bij Door gaat het zo vanzelf sprekend dat ik omschakel in een alerte modus, weet wat me wanneer te doen staat en waar ik op moet letten. Bij Marie is dat heel anders. Bij haar zal koorts haar niet snel fataal worden, geeft het niet dat ze haar flessen niet leeg drinkt. Maar wanneer trek je dan aan de bel? Ik wil niet die overbezorgde ouder zijn, maar ook zeker niet te laat bij de dokter zijn.

Door haar eerste levensjaar was, ondanks de ergste verwachting die wij hadden, behoorlijk zorgeloos. Ze heeft geen koorts gehad, reageerde goed op inentingen en spuugde nooit. Hoe anders is het nu met Marie waarvan we de verwachting hadden dat het allemaal veel makkelijker zou zijn. Met haar 5 maanden heeft ze al ernstige reflux, 2 oorontstekingen, waterpokken en een opname in het ziekenhuis gehad, omdat ze nierbekkenontsteking had ontwikkeld. En als klap op de vuurpijl stond afgelopen maandag haar operatie gepland. De 150 minuten durende operatie om haar lip te sluiten. Ontzettend spannend voor ons. Hoe zal het zijn, hoe zal het gaan?

Maar het liep anders dan gedacht. Het weekend ervoor ontwikkelde ze hoge koorts. Op maandag hebben we dus besloten om de operatie te cancelen. Het risico was veel te groot. Voor ons ontzettend balen maar voor Marie natuurlijk de beste keus. Want wat bleek, weer een infectie veroorzaakt door een bacterie in haar urineweg. Arme meid!

Zo blijkt maar weer niets maar dan ook niets is voorspelbaar met kinderen.


Alle blogs van Mariska Geven
Als spanning je het eten belemmert…. | MCADD moeders | Onze grote meid gaat naar school | Een gezond kind | Waterpokken | De geboorte van ons tweede wonder | Wel of geen pre-natale screening deel 2 | Ziekenhuisopname 7 | Wel of geen prenatale screening… | Themadag MCADD | Je ziet er niets meer van he… | Amandelen | De ‘PMer’ | Wie ophoudt met beter worden… | Een positieve uitslag op de hielprik

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.