Telefoon

Ik buk en kijk naar mijn iPhone van een paar weken oud. Op straat ligt mijn champagnekleurige telefoon, het scherm gebarsten. Als ik 'm opraap voel ik de deuk in de rand. Hij blijkt nog te werken, maar mijn vinger vult zich met glassplinters als ik het glas aai. Mijn …

Lees verder

Krassen

Nu er steeds meer zorg is voor Mas, doe ik stapjes achteruit. In het begin viel dat Mas zwaar, maar inmiddels lijkt hij zijn draai te vinden. Voor mij begint er een nieuw leven; een leven waarin ik niet meer alleen voor Mas zorg. Er is nu een klein team …

Lees verder

Lieve Mas,

Precies 4 jaar geleden schoot ik 's nachts wakker van mijn vliezen die braken. Letterlijk dansend van geluk gingen Mathijs en ik de bevalling in. De weeënstorm die volgde herinner ik me nauwelijks meer. Wel het blote jongetje dat op mijn buik gelegd werd. Het gevoel dat ik direct had: …

Lees verder

Rood gelakt

Als kind al was ik gefascineerd door nagellak. Mijn oma lakte ze vaak zacht roze voor me. Nu ze Alzheimer heeft lak en vijl ik die van haar als ik bij haar ben. Ik kan genieten van het secure werk en vooral daarna de aanblik van verzorgde handen. Inmiddels is …

Lees verder

Uitknop defect

De tas staat ingepakt in de gang. Klaar voor een belletje van de arts dat we moeten komen. Sinds donderdag slaapt Mas nauwelijks meer. Mogelijk heeft hij in zijn middagslaapje een epileptische aanval gehad en vanaf dat moment is het mis. Hij sliep die dag langer dan normaal en we …

Lees verder

Eend

Sinds wij in onze Vinexwijk met talloze slootjes wonen, heeft Mas een enorme aantrekkingskracht tot eenden. Gewoon door de wijk lopen is er niet bij, iedere eend moet begroet. Zo gaan wij iedere ochtend na het ochtendritueel thuis, de eenden ontbijt brengen. Mas gilt met korte kreetjes hoe blij hij …

Lees verder

Back to basic

Wat niet iedereen weet is dat Mas woedeaanvallen heeft. Ze zijn pittig, niet te handelen eigenlijk. Ons uiterst lieve, zachte mannetje verandert soms in een bonk boosheid. Hij is agressief en doet daarbij zichzelf en ons pijn. Als moeder vind ik dit misschien wel het moeilijkste van zijn ziekte. Mas …

Lees verder

Waar ga je heen?

Mijn zoon wordt groot. De baby die ooit in mijn armen lag is weg. De blonde haartjes zijn gebleven, zijn mooie ogen ook, maar de rest is er niet meer. Het lijkt alsof ik in de tussentijd niet heb opgelet. Wie heeft dat kind zo groot laten worden? En zelfs …

Lees verder

Wondermiddel

Het ging niet meer. Al 3,5 jaar hadden wij bijna geen nacht doorgeslapen. Mijn ogen brandden onafgebroken, mijn huid was grauw, ik was chagrijnig en kon me nauwelijks concentreren.  Op slechte dagen reed ik geen auto meer, omdat ik moeilijk de afstand tot de andere auto’s kon inschatten. Er zaten …

Lees verder

Koorts buiten de deur

Sinds de geboorte van Mas staat ons sociaal leven op een laag pitje. Een waakvlammetje. Niet alleen is ons leven zo druk dat we al blij zijn dat we het eind van de dag hebben gehaald zonder grote rampen, ook leven we door de ziekte van Mas in een bubbel. …

Lees verder