Liefde doet pijn

Toen Mas net geboren en voor het oog nog gezond was, dacht ik: ‘Ik kan jou alleen nog maar kwijtraken.’ De angst sloeg me om het hart. Later bleken mijn angsten gegrond; Mas heeft een stofwisselingsziekte en we weten dat hij niet oud gaat worden. De zoektocht naar de ziekte …

Lees verder

Mas maakt vrienden

‘Goedemorgen Mas!’ Een wildvreemde vrouw zwaait uitbundig naar onze zoon. Mas roept ‘Ha!’ terug en bonkt van enthousiasme op en neer in zijn rolstoel. De vrouw stapt op haar fiets en rijdt lachend weg. ‘Zie je die mevrouw vaker?’, vraag ik. Mas kijkt me stralend aan. We rijden de supermarkt …

Lees verder

Ik ben er weer

Soms wil je doen alsof de wereld om je heen niet bestaat. Kun je er niks meer bij hebben. Heb je genoeg aan jezelf. Zo voelde ik me de afgelopen maanden. Waar het me eerder nog lukte om overal nog iets positiefs te zien, lukte dat me nu niet meer. …

Lees verder

Stil verdriet 

Nu het langzaamaan steeds warmer wordt zijn wij veel buiten met Mas. Zijn grootste hobby op dit moment is in de rolstoel aan het fietspad naast ons huis zitten. Hij kijkt naar alles wat voorbij komt. Hardrijdende brommers zijn favoriet. Omdat Mas niet naar school of een andere dagbesteding kan, zitten wij er …

Lees verder

Gelukt

Van buiten lijkt ons leven, ondanks gehandicapt kind, echt heel leuk gelukt. We ontvangen complimenten. Dat we het zo goed volhouden, dat je niet aan ons kunt zien hoe zwaar het is en dat we zelfs ons huis opgeruimd kunnen houden. Totdat iemand een pollepel zoekt om in een pan …

Lees verder

Gebaren

Soms is Mas boos. Heel boos. Een deel van zijn woede ontstaat uit frustratie. Mas kent 3 woorden, papa, mama, oma. Met die 3 woordjes kan hij niet heel veel vertellen. Vier jaar geleden begon ik mijn gesproken taal te ondersteunen met gebaren. Ik ondertitelde mezelf als het ware. Nu …

Lees verder

Telefoon

Ik buk en kijk naar mijn iPhone van een paar weken oud. Op straat ligt mijn champagnekleurige telefoon, het scherm gebarsten. Als ik 'm opraap voel ik de deuk in de rand. Hij blijkt nog te werken, maar mijn vinger vult zich met glassplinters als ik het glas aai. Mijn …

Lees verder

Krassen

Nu er steeds meer zorg is voor Mas, doe ik stapjes achteruit. In het begin viel dat Mas zwaar, maar inmiddels lijkt hij zijn draai te vinden. Voor mij begint er een nieuw leven; een leven waarin ik niet meer alleen voor Mas zorg. Er is nu een klein team …

Lees verder

Lieve Mas,

Precies 4 jaar geleden schoot ik 's nachts wakker van mijn vliezen die braken. Letterlijk dansend van geluk gingen Mathijs en ik de bevalling in. De weeënstorm die volgde herinner ik me nauwelijks meer. Wel het blote jongetje dat op mijn buik gelegd werd. Het gevoel dat ik direct had: …

Lees verder

Rood gelakt

Als kind al was ik gefascineerd door nagellak. Mijn oma lakte ze vaak zacht roze voor me. Nu ze Alzheimer heeft lak en vijl ik die van haar als ik bij haar ben. Ik kan genieten van het secure werk en vooral daarna de aanblik van verzorgde handen. Inmiddels is …

Lees verder