Acceptatie, makkelijker gezegd dan gedaan


Mijn naam is Tamara Schiedon (1973) en ik heb MPS1 type Scheie. In mijn blog komt alles aan de orde wat ik mee maak in mijn leven. Want als blonde gehandicapte vrouw, alleenstaande moeder (van zoon Senna (2010)), communicatie-adviseur van beroep en ook nog eens Feyenoord fan, is het leven best leuk!


[post_list name=”Alle Bloggers”][post_list name=”Header Tamara Schiedon”]

Pats, boem… Daar was ie ineens! Het grijze monster wat ergens in mijn  onderbewustzijn zat te wachten. Te wachten totdat ie naar buiten kon komen. Dat ie op een totaal onverwacht moment en op een hele verkeerde plaats tot uitbarsting zou komen… tja dat had ik dan weer niet gedacht. 

Het grijze monster kwam in juni 2012 tevoorschijn in de wachtkamer van de afdeling Cardiologie. Ik had net een consult gehad met mijn cardioloog en eigenlijk raakte ik al wat emotioneel in de spreekkamer. En tevens een beetje kwaad. In de wachtkamer had ik het er met moeder over, tot ik ineens niet meer kon stoppen met huilen. Totaal overstuur zat ik in die volle wachtkamer te snikken en te gillen. Te gillen dat ik niet meer wou, dat ik er geen zin meer in had… ik was er klaar mee. Vooral klaar mee dat ik zoveel "moet".  "Moeten" van de artsen, de fysiotherapeuten, mijn familie en vooral: ik moet zoveel van mezelf. Ja de inzinking was een feit. Logisch toch
Direct werd er een kamertje voor mij geregeld en kon ik door mijn moeder worden "afgevoerd". Zij handelde snel en zorgde ervoor dat de verpleegkundige van het MPS centrum zich bij ons voegde in het kamertje. Ik heb nog wat zitten huilen en gillen. Maar redelijk snel viel er weer met me te praten. Woorden als: depressie, emmertje overgelopen, teveel hooi op je vork, passeerden de revue. 'Logisch', dacht ik bij mezelf, 'ben net een alleenstaande moeder van een zoon van twee jaar en drie maanden, heel mijn lichaam is veranderd (naar de klote kan je beter zeggen), kan nog maar drie dagen werken, ik ben altijd moe, heb veel pijn, heb ALTIJD hulp nodig, mijn moeder die tijdens mijn bevalling te horen kreeg dat ze borstkanker had, ik ben ineens kortademig, kan niet ver meer lopen.' Vol met zelfmedelijden, maar natuurlijk was ik er klaar mee!! Actie-reactie
In dat kamertje hebben we een aantal beslissingen genomen. Nu ben ik een persoon die altijd direct actie onderneemt en ik begreep ook wel dat ik weer eens met mezelf aan de slag moest. Dat hoofd van mij was gewoon niet meer in balans met mijn lichaam. Mijn jonge hoofd wat nog heel veel wil doen met mijn kind, met vriendinnen en met mijn familie. Maar een lichaam hebben wat niet alles meer kan. Accepteren was aan de orde.  
Praten kan ik als de beste en dat doe ik ook echt met mijn naasten. Maar het was nu tijd om te praten met een extern iemand. 
In balans
Ik heb me voor een week ziek gemeld bij mijn werkgever, heb nog een paar dagen heel veel gehuild, een afspraak gemaakt met een externe partij en na die week was ik een heel eind opgelucht.  Mijn inzinking was gelukkig van korte duur. Toch wel blij dat het gebeurde, want ik ben nu beter in balans. Soms zit het mee en soms zit het tegen, maar ik kan het wat beter handelen. Met hulp van mijn naasten, de flexibiliteit van mijn werkgever en de externe partij ben ik weer de "jonge"mama met een "oud" lichaam.

[post_list name=”Blogoverzicht Tamara Schiedon”]


Alle blogs van Tamara Schiedon
Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 18 OUDER WORDEN | Leven met een stofwisselingsziekte aflevering 17 NRG bike | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 15 VKS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 14 PATIENT EMPOWERMENT | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 13 UWV | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 12 BEDANKT!!! | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 11 SPAANS BENAUWD | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 10 VAKANTIEHUIS | Leven met een stofwisselingsziekte, Afl. 9 RELATIES | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 8 LOOPGIPS | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 7 OPERATIE | Leven met een stofwisselingsziekte, afl.6 COMPENSATIEGEDRAG | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 5 | Leven met een stofwisselingsziekte, afl. 4 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 3 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 2 | Leven met een stofwisselingsziekte, aflevering 1 | Tamara Schiedon, meer dan ik alleen! | Wat wil de regering nou van mij? | Soort zoekt soort | De zwakste schakel | Keuzes maken | De woorden van een kind | Mama, ben jij vroeger op school gepest? | Vrouwelijke ‘rokjesdag’ bestaat niet | (Niet) huilen op eerste schooldag | Dan ben je zomaar ineens arbeidsongeschikt | Gelukkig (een) nieuwjaar | Ik ben er nog | Project Renovatie gaat van start!! | Kinderen houden je bezig | Hoe gaat het met je? | Dankbaar | Praten als Brugman – deel 2 | Praten als Brugman – deel 1 | Veertig klinkt heel oud | Op je snuitje gaan | Nieuw jaar nieuwe kansen | Acceptatie, makkelijker gezegd dan gedaan | Déjà vu

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.