Het blijft zwaar…

Dit is mijn langste blog ooit. Niet in lengte maar in tijd. De tijd die ik nam om deze blog te schrijven is lang. Iedere keer weer nam ik plaats achter mijn laptop om te schrijven hoe het hier gaat en telkens weer weet ik niet hoe ik moet beginnen. …

Lees verder

Het is zwaar

Inmiddels zijn we drie maanden verder na mijn laatste blog. Ik wilde graag eerder een blog schrijven, maar door alle omstandigheden rondom Iris stond mijn hoofd er niet naar. Iris is afgelopen januari geopereerd (zie blog november 2016). De dag voor de operatie nam één van haar chirurgen de operatie …

Lees verder

Mam

“Mam, ik doe het niet meer! Ik ben er zo klaar mee, iedere keer weer zo’n ellende meemaken… Ik ben het zo beu. Ze halen die kl*te Mic-key button maar uit mijn buik!!” De tranen staan in Iris haar ogen. Ze kan ieder moment in huilen uitbarsten. En dat in de volle gang van …

Lees verder

Begonnen aan de Universiteit

De eerste weken voor Iris zitten erop. Ze is begonnen aan de Universiteit van Tilburg. Het klinkt nu zo gemakkelijk, maar het heeft nog wel wat voeten in aarde gehad. Het UWV had binnen 4 weken de aanvraag voor taxivervoer goedgekeurd. Daarnaast hebben wij een aanvraag ingediend voor een hulpmotor …

Lees verder

De tijd vliegt voorbij…

Inmiddels zijn we al weer 2 maanden verder na de hartoperatie van Marc en de eindexamens van Iris. Beide zijn gelukkig goed verlopen. Op de ochtend van Marc zijn operatie had Iris examen geschiedenis. Toen ze thuis kwam zei ze dat ze het examen slecht had gemaakt. Toch teveel spanning …

Lees verder

Spanning…

“De ambulance is onderweg”, zegt mijn man als hij de telefoon heeft neerlegt. Hij heeft de woorden nog niet uitgesproken of ik hoor in de verte de sirenes al naderen. Snel ga ik naar boven naar onze jongste dochter om haar voor te bereiden. Niet dat het nieuw voor haar …

Lees verder

LSD, Laatste SchoolDag

Het is zo ver, over een paar dagen is de allerlaatste schooldag op deze school voor Iris aangebroken. Zo vreemd om deze veilige haven te gaan verlaten, zowel voor haar als voor ons… Iris is dan de helft van haar leven (!!) naar deze school gegaan. Dat besef is helemaal …

Lees verder

Jongste

“Mam, ik voel me niet zo lekker”, en meteen nadat Iris dit zegt zie ik onze jongste opkijken en Iris “scannen”. Wat is er aan de hand, is ze misselijk, heeft ze koorts, waar gaat dit heen.. Onze jongste loopt al deze vragen, binnen een paar seconden, in haar hoofd …

Lees verder

10 jaar later!!!

De deurbel gaat. Als ik de deur open staat de postbode met een pakketje aan de deur. Eindelijk is daar onze nieuwe, en noodzakelijke babyfoon. Ik heb een nieuwe babyfoon besteld voor Iris. Een babyfoon voor een meid van 16 jaar oud. Ik zal er maar niet teveel bij na …

Lees verder

Een actie uit onverwachte hoek!!

Een tijdje geleden werd Iris door Jeugdgevangenis “T Keerpunt”  in Cadier en Keer, benaderd met de vraag of zij, op de dag van de “Rechten van het kind”, een lezing wilde geven aan de jongeren die in de gevangenis zitten. De lezing moest gaan over “Waar haal jij je kracht …

Lees verder