Amandelen


Mijn naam is Mariska Geven. Ik ben getrouwd met Remco en we zijn de trotse ouders van Door (2012). Uit de hielprik kwam naar voren dat Door de stofwisselingsziekte MCADD heeft. Maar we laten ons hier niet door uit het veld slaan en staan positief in het leven. Wie ophoudt met beter worden, stopt met goed zijn!


In de periode september 2013 tot mei 2014 heeft onze kleine meid 6 ziekenhuis opnames gehad. Gemiddelde opname duur: 6 dagen. Een zware periode voor zowel onze kleine meid als voor ons.

Je kunt je voorstellen dat we deze periode afgelopen jaar met angst en beven tegemoet zagen. Maar om de clou van dit verhaal vast te verklappen, in dezelfde periode die achter ons ligt maar 1 keer een opname! De reden van deze super prestatie kunnen we danken aan een oplettende en meelevende  kinderarts in ons streekziekenhuis.

Vorig jaar mei hadden we een algemene controle afspraak staan in ons streekziekenhuis. Tot onze grote verbazing had de kinderarts alle opnames van onze kleine meid geanalyseerd. Ik schrijf verbazing, omdat we tijdens de opnames niet het idee hadden dat er, buiten de nodige preventie acties rondom de MCADD, iets gedaan werd om de oorzaak te achterhalen. De conclusie van de kinderarts was dat hoogstwaarschijnlijk dat alle opnames als reden vergrootte amandelen hadden gehad. Dit hadden we zelf totaal niet verwacht. Tijdens alle opnames merkten we niet dat haar amandelen wel eens de boosdoener konden zijn. We spraken af dat zodra Door de eerste verschijnselen weer zou hebben, we direct een afspraak bij de KNO arts zou krijgen.

Toen dit het geval was in november hebben we direct een afspraak kunnen inplannen bij de KNO arts. Helaas bleek een opname niet te voorkomen, maar tijdens deze opname maakte de KNO arts direct ruimte voor ons. Na 5 seconden in Door haar keel te kijken was haar oordeel: die amandelen moeten eruit en wel zo snel mogelijk. Laten we dit morgen direct doen.

Dat was voor ons en Door natuurlijk wel even spannend. Vooral de vraag hoe kun je een kindje dat niet nuchter mag zijn wel zonder maaginhoud opereren. We merkten direct dat de anesthesie dit ook spannend vond. Zij lieten ons weten dat ze niet akkoord gingen met de operatie voordat zij alle informatie goed rond hadden.  Vervelend omdat de operatie op het geplande tijdstip in gevaar kwam. Maar oprecht fijn dat de anesthesist zo eerlijk was en ons daarmee het gevoel gaf dit alleen te willen doen als alle kennis en informatie voor handen was. Gelukkig hadden ze dit redelijk snel rond.

Een dag later dan gepland werd onze kleine meid geopereerd. Ontzettend spannend en moeilijk om te zien. Je kind dat in slaap valt terwijl ze haar ogen nog open heeft. De complimenten die je dan ontvangt van het verplegend personeel: Ik deed toch niets? Ik zit hier machteloos toe te kijken. En 10 minuten later je kind bloedend en vechtend in een bed aantreffen.

Maar wat een ontzettend goede keus is dit geweest. Het herstel tot het moment dat Door weer echt goed ging eten heeft wel 2 maanden geduurd. Maar sindsdien zijn we niet eens meer in de buurt van opname geweest. Natuurlijk is Door nog wel ziek geweest, maar dat belemmerde haar niet om te blijven eten en drinken. Onze stoere trotse meid! Weer een ervaring rijker en weer een stap gemaakt in de ontwikkeling van ons kleine MCADDmeisje.


 


Alle blogs van Mariska Geven
Als spanning je het eten belemmert…. | MCADD moeders | Onze grote meid gaat naar school | Een gezond kind | Waterpokken | De geboorte van ons tweede wonder | Wel of geen pre-natale screening deel 2 | Ziekenhuisopname 7 | Wel of geen prenatale screening… | Themadag MCADD | Je ziet er niets meer van he… | Amandelen | De ‘PMer’ | Wie ophoudt met beter worden… | Een positieve uitslag op de hielprik

Eén reactie:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.