Gedicht van voorbijganger

nog altijd spelen ze hier
verbonden door liefde
blij, licht en vrij 
zuiver als de lentewind
vol prille bloesemgeuren
 
dansen ze over de dijk
rond de open takken
en door het licht 
beschenen bladeren
van hun lindebomen
die reiken tot in de hemel
 
 
© barbara joy / vlissingen
 

 


Dit gedicht werd begeleid door de volgende email:

Beste mensen,

Dit voorjaar wandelde ik toevallig de Oudekamersedijk op, zonder bekend te zijn met het werk van jullie werkgroep. Vrijwel meteen ervoer ik een blije, lichte, zuivere energie. Kreeg er kippenvel van. Ik heb dat weleens meer, een enkele keer, bijna niemand weet daarvan, maar hoe ouder ik word, hoe sterker dat voelen wordt. Zei tegen mijn man die zelf nooit iets dergelijks voelt: ‘Er is hier iets gebeurd. Iets vrolijks, iets dat voelt alsof ik begroet wordt door kinderen die me uitnodigen om samen met hen te huppelen.’  

 
Daarna zagen we de gedenkbomen en aan het eind van de dijk het mo(nu)ment. Wat een bijzondere plek. En wat een mooie energie hing daar. Mijn man en ik zijn beiden bestuurslid van de Zeeuwse poëzievereniging Pennevreugd en gisteravond heb ik het gedicht besproken dat ik gemaakt heb naar aanleiding van deze wandeling. 
 
Er was nog een lid dat dezelfde ervaring had op die dijk. Zij is weleens aanwezig geweest bij een boomplantdag en kent Ruud van Leerzem. Zij stimuleerde me om het gedicht naar jullie te mailen. 
Met bescheiden reserve wil ik dat wel doen. Wellicht dat ouders het mooi of troostend vinden om te weten wat me daar overkwam.  Ik wil het dan ook graag met hen delen. Je mag met het gedicht doen wat je wilt, 
 
groetjes Barbara Joy van Dijk  

Reageren is niet mogelijk