Boomplantdag 2015

Hij staat…..
In 1998 begon MO(NU)MENT VOOR EEN KIND met de herinneringsdijk in Nisse. De school waar ik toen werkte was hier nauw bij betrokken, omdat mijn jongste dochter Merle er korte tijd op zat voordat ze overleed. Er werd o.a. met alle kinderen van de school een groot kunstwerk gemaakt. Wie wel eens op de dijk komt kent het vast. Het heeft de vorm van een dijk met een linde als uitsparing. Elke groep op school heeft een deel van mozaïek ontworpen dat in het beton is ingelegd. Ondanks de extra versteviging maakte ik me toch behoorlijk zorgen of het kunstwerk van ruim 1000 kilo niet zou breken tijdens het vervoer of bij het plaatsen. Ik herinner me dan ook nog intens de voor mij zeer bevrijdende woorden van Arjan Meutgeert, onze voorzitter: “Hij staat!”
Afgelopen zaterdag, achttien jaar later, hebben we uitgebreid stilgestaan bij het overlijden van Arjan. Toen er na het “moment van stilte” een boom voor Arjan was geplant heb ik opnieuw die woorden gebruikt “Hij staat!”. Dit keer met heel andere emoties. Op het herinneringsbordje bij de boom de tekst: “een bevlogen mens, een mensenmens en meer dan een vriend”. We zijn blij dat Sifra, zijn dochter, Arjans taken in de werkgroep wil overnemen. Tijdens de bijeenkomst heeft ze haar vader op een zeer mooie en persoonlijke manier gememoreerd.

Nieuwe namen
De boom voor Arjan was overigens de enige boom die we dit jaar hebben geplant. Niet omdat er geen aanmeldingen waren voor het planten van bomen, maar omdat de beheerder van de dijk zich te laat realiseerde dat er een kapvergunning nodig is voor de populieren die plaats moeten maken voor de linden die wij planten. Het planten van de zes bomen voor Gijs Jaspers, Quin Poen, Zander Rutten, Kasper de Bruijn, Dagmar Dierick en Max Smeets moest helaas verplaatst worden naar 2016. We hebben al wel hun namen toegevoegd aan het namenboek en genoemd tijdens het voorlezen van alle namen waarvoor bomen zijn of zullen worden geplant.

Muziek
Omdat de rij namen steeds langer wordt hebben we het voorlezen dit jaar in drie blokken van ongeveer vijftig namen gedaan, afgewisseld met liedjes. De liedjes waren gekozen door mijn dochter Lynn uit allerlei liedjes die ze in de loop van de tijd heeft gezongen als haar manier om de dood van haar zusjes te verwerken. Lynn heeft de liedjes gezongen, begeleid door haar broer Sivan en door mij. Ook heeft ze het themalied “Nu jij er niet meer bent!” gezongen, dat ik dit jaar voor de boomplantdag had gemaakt. Ik vind het vanzelfsprekend zelf ook erg bijzonder dat ik dat zo samen met mijn kinderen kan en mag doen.

Parents voices
Tamara de Bruijne (moeder van Britt) en Corrie Straetmann (moeder van Daisy en Erwin) hebben met enkele persoonlijke gedichten de parents voices verzorgd. Bij dit verslag van beide een gedicht.

Woorden van dank
Ik wil iedereen die een bijdrage had aan de boomplantdag bedanken. Tamara en Corrie voor hun parents voice. Lynn en Sivan voor de muziek. Paola Pirovano voor het maken van de foto’s. Vrijwilligers/medewerkers van de Mariakerk en de Schaapskooi voor de goede zorgen. René Wink (Natuurmonumenten) voor zijn bijdrage aan de herinneringsdijk. Sifra, Wim en Johan als mijn mede-werkgroepleden voor hun steun en bijdrage.

Twee jaar geleden zijn alle palen en informatiebordjes vervangen. Wie het oude bordje wil ontvangen kan dit melden bij MO(NU)MENT VOOR EEN KIND (famleerzem@zeelandnet.nl). Op dezelfde manier is ook de CD met het lied “Nu jij er niet meer bent!” of één van de eerdere themaliedjes te bestellen. Ook de CD “Ik plant voor jou een boom mijn kind” (t.g.v. het10-jarig bestaan) is nog volop verkrijgbaar. De CD’s kosten €5 (+ portokosten). De opbrengst komt ten goede aan MO(NU)MENT VOOR EEN KIND en VKS.

Namens de werkgroep,
Ruud van Leerzem.

 

DIE ENE SECONDE

Die ene seconde, dat kleine moment
Dat je wakker wordt na een diepe slaap
Is een moment dat nooit meer went
Maar je in het diepste van je ziel raakt
 
In die ene seconde, dat kleine moment
Tussen dromen en werkelijkheid in
Weet je even niet meer waar of wie je bent
En heeft het leven weer zin.
 
In die ene seconde, dat kleine moment
Denk je dat alles is zoals het hoort
Lig je naast je lieve knappe vent
En is er babygehuil wat je rust verstoort.
 
In die ene seconde, dat kleine moment
Voel je niet de gaten en pijn in je hart
Is alles in je leven nog zoals je het kent
Kijken je ogen nog met kleur en niet alleen zwart
 
Maar NA die ene seconde, dat kleine moment
Is het stil, geen gehuil, geen herrie
Is er weer die verdovende pijn die nooit went
En besef je: ik LEEF mijn ergste nachtmerrie!
 
Tamara de Bruijne, mama van Britt* Myrthe en Yaro

 

Lieve Erwin en Daisy

 

Een impressie van de boomplantdag:

[nggallery id=”1″]

 

Reageren is niet mogelijk