Sander van Heugten

De Blauwe Roos
 
Onze kinderen zijn anders,blauwe roos
Voor ons zijn ze als een blauwe roos.
Elke tuinman zou graag een blauwe roos willen kweken.
De mensen zouden van heinde en ver toe stromen om zoiets unieks te zien.

Soms hebben ze verdriet en weten we niet waarom.
Zien ze soms andere schaduwen, die ze bang maken,
Zodat ze iemand dichtbij zich willen hebben?
 
Soms hebben we de indruk dat ze achter een scherm staan, dat wij niet kunnen zien en dat misschien wel hele mooie kleuren heeft.
Het zou best kunnen dat die kleuren hen afleiden,
Waardoor ze niet opletten als wij tegen hen praten.
Misschien luisteren ze naar muziek die wij niet horen kunnen.
 
Soms kun je ze vergelijken met een vogel die te korte vleugels heeft.
Het kost zo’n vogel meer kracht, moeite en tijd om te leren vliegen.
Zo is ook voor hen wat ze toch nog leren, een reusachtige prestatie.
 
Er zijn veel dingen die ze niet kunnen begrijpen.
Maar er zijn ook veel dingen die wij niet van hen begrijpen.
Onze kinderen zijn dus als een blauwe roos, lief en bijzonder.
En omdat er maar zo weinig blauwe rozen zijn, weten we niet zoveel van hen.
We weten alleen dat ze meer zorg nodig hebben en meer liefde.
We zijn heel blij dat we voor zo’n mooie blauwe roos hebben mogen zorgen
 
            Sander van Heugten        * 12-03-1991 
                                                + 22-08-2002
 
sander 

Toen we pas wisten dat Sander een stofwisselingsziekte had en gehandicapt zou worden kregen we van iemand dit gedicht. Het heeft veel indruk op ons gemaakt en voor ons was Sander als een Blauwe Roos. Ook bij de begrafenis hebben wij dit gedicht en blauwe rozen in een boeket gebruikt.
 
Jan, Anita en Roy

Comments are closed