Jaimee Gratema

Toen Jaimee geboren werd, wisten wij al dat ze erg ziek zou zijn. Ze was suf, had epilepsie en ontwikkelde zich nauwelijks. Het duurde bijna twee jaar voordat de diagnose Pyruvaat Dehydrogenase complex Deficiëntie werd gesteld. kaarsDoor deze energietekort waren haar hersentjes dermate beschadigd dat ze meervoudig complex gehandicapt was. Ze kreeg een dieet, waar ze sterker en alerter van werd en ze beter bestand was tegen ziektes en virussen, maar het bleef een kwetsbaar meisje. 
Al die keren dat ze het ziekenhuis in moest, omdat ze het alleen niet meer redde, toonde ze een wilskracht waar menigeen jaloers op zou zijn. Ze vocht en kwam er telkens weer bovenop. Tussen de ziekenhuisopnames door was het een vrolijk en tevreden kind, ondanks al haar beperkingen.
 
Die laatste opname was één teveel, ze was op. Het was genoeg zo. 
Jaimee heeft haar leven ten volle benut. Ze heeft alles eruit gehaald wat er voor haar in zat. Hoewel we haar vreselijk missen, kijken we met een goed gevoel terug en zijn we er trots op dat we haar hebben mogen verzorgen.
 
 Dag Mop
 Geen hand meer in mijn hand
 Maar zolang ik ‘ben’,
 Zal jij zijn
 

Reageren is niet mogelijk